Natuurlijk zullen er dit jaar de nodige grappen worden gemaakt bij het kerstverhaal. ‘De Wijzen waren met zijn drieën. Dat kwam goed uit, meer mensen mogen niet op bezoek komen.’ ‘De herders moesten buiten blijven staan, daar lukt anderhalve meter afstand wél.’ ‘Geen plaats in de herberg? De horeca moest gewoon na zes uur sluiten.’ ‘Wil jij ook naar de kerststal komen, vergeet dan niet een mondkapje te dragen. Misschien kun je beter thuis blijven en de ster laten stralen voor wat ie is.’ Toch hoop ik dat we het niet bij grapjes laten. Als je grappen maakt om alles wat er gebeurt, blijf je veilig op afstand van wat je ziet en hoort. Je laat het niet toe, je laat het niet binnenkomen. Is dat één van de ‘problemen’ van deze tijd? Dat mensen het moeilijk vinden om dingen binnen te laten komen? Want als je dat wél doet, dan verlies je even de grip op je eigen leven. Word je geraakt door een verhaal of gebeurtenis, dan word je minstens voor een moment beperkt in je eigen vrijheid en wil. Je kunt niet anders dan eraan toegeven. Het gaat in je werken, je moet er iets mee: het laat je niet los. Ik hoop dat het kerstverhaal dit jaar bij je binnenkomt, ik hoop dat het kerstverhaal in je gaat werken. Het zal je, het zal ons veranderen. Hoe? Waartoe? Dat weet ik niet, dat moeten we afwachten. Daarvoor moeten we zelf ook binnengaan in dit verhaal. | kerstgedachten en –gebeden Kerstmuziek kerst met het oog op kinderen kerstmuziek voor kinderen |
