Nieuwe samenzang

Hier over de drempel (Een openingslied)

Hier klinken vragen
na lang te zijn verzwegen.
Hier spreken woorden
van een menselijke taal.
Hier over de drempel
de haast en druk ontstegen
komen wij in alle rust
en ruimte op verhaal

Hier schuilen mensen
wanneer het leven zwaar wordt.
Hier huilen mensen
krijgt verdriet de vrije loop.
Hier over de drempel
– een mens die God gewaarwordt
zingen, bidden, zwijgen wij
en vinden nieuwe hoop.

Hier worden grenzen
van ‘wij-en-zij’ doorbroken.
Eén God draagt mensen
hoe ze leven, wie ze zijn.
Hier over de drempel
het vuur weer aangestoken
voelen en ervaren wij
hoe licht een mens kan zijn

---

Soms zoals nu

Soms, zoals nu, leeft in mij het idee:
ik ben niet alleen.
Er gaat iemand onzichtbaar met me mee
in de ruimte om mij heen.

    Ik ben niet alleen,
    Jij bent om mij heen,
    Jij het licht van mijn bestaan.

Soms, zoals nu, bekruipt me een gevoel
dat mij niet verlaat:
er is iemand die hoort wat ik bedoel
als ik in mezelf stil praat.

    Ik ben niet alleen,
    Jij bent om mij heen,
    Jij het licht van mijn bestaan

Soms, zoals nu, weet ik dat ik besta
door een hand geleid.
Iemand draagt mij wanneer ik onderga
in de golven van de tijd

    Ik ben niet alleen,
    Jij bent om mij heen,
    Jij het licht van mijn bestaan:
    Jij spreekt mij aan.

---

Dragen en worden gedragen

Het kan overal gebeuren
wat zo oud geschreven staat:
iets van God wordt zichtbaar
in een menselijk gelaat.
Wat zo oud geschreven staat
kan overal gebeuren
waar een mens zich vinden laat.

Mensen dragen
en worden gedragen.
Mensen horen
en worden gehoord.
Samengekomen
rond sterke dromen.
Mensen vragen
en worden gevraagd.

Het kan iedereen gebeuren
op een onverwacht moment,
dat je aangewezen
op een hand van anderen bent.
Op een onverwacht moment
in vrijheid ondervinden
dat je mens met mensen bent.

Mensen dragen…

Mag het hier en nu gebeuren
binnen, buiten deze kerk
dat God onder mensen
aan een goede wereld werkt?
Aan een goede wereld waar
wij licht en donker delen,
vrede worden door elkaar.

Mensen dragen…

---

Licht voor de wereld

Waar de mensen lopen in het duister
houden wij gezicht en hart gericht
op Gods Licht in Jezus ons verschenen,
die als morgenlicht de nacht verlicht.

    Is het licht niet sterker dan het duister?
    Zal de dag niet elke nacht doorstaan?
    Valt de schaduw over onze wegen
    steken wij licht voor de wereld aan.

Waar de mensen lijden aan het leven
en hun weg in schaduw overgaat,
dragen wij het kruis dat moet gedragen
voor elkaar tot aan de dageraad

    Is het licht niet sterker dan het duister…

Dat het licht van vrede en van leven,
dat het licht van hoop een teken is
waar geweld en angst het zicht ontnemen,
waar de dood ons hult in duisternis.

    Is het licht niet sterker dan het duister…



Deze aarde, hier moet het gebeuren

(Een tekst op de hymne voor het Jubeljaar 2025.
Oorspronkelijke tekst: Pierangelo Sequeri
Nederlandse bewerking (‘Vlam van hoop’): Bas Suijkerbuijk
muziek: Francesco Meneghello
www.rkkerk.nl/bladmuziek-hymne-jubeljaar-2025-beschikbaar)

Deze aarde, hier moet het gebeuren
niet naar ‘ooit’ of ‘ergens’ uitgesteld.
Zeg het wie verdriet hebben en treuren
dat hun dagen van lijden zijn geteld.

Die uw Naam gezicht heeft durven geven
is de hoop geworden voor ons leven.
Hij gaf stem aan wie werd afgeschreven.
’t Rijk van God gebeurt waar wij samen leven.

Deze aarde, hier moet het gebeuren…

Zonder wortels houdt geen boom zich staande.
Zo is hoop, zij houdt de mensen gaande.
En als wapens vrede gaan verstoren
wordt haar levenskracht diep in ons herboren.

Deze aarde, hier moet het gebeuren…

Zonder zonlicht komt geen bloem tot bloeien:
dat in hoop weer kinderen opgroeien,
met vertrouwen naar de toekomst leven.
’t Rijk van God gaat door, hier met ons verweven.

Deze aarde, hier moet het gebeuren…

---