Gedichten

KLEINGOED

Vrede en alle goeds

Vrede en alle goeds…
Dat niet alleen je mond
maar ook je hart ’t kan zeggen.

Vrede en alle goeds…
Dat niet alleen je oren
maar ook je hart ’t mag horen.

Vrede en alle goeds…
Dat ’t niet alleen vier woorden
maar ook vier handen mogen zijn.



Wensen

Ik wens je
het mooiste lied
maar ik kan je alleen
wat klanken en woorden geven.
Het lied
zul je zelf
moeten zingen,
en ik beloof je
dat ik zal luisteren.

Ik wens je
een goed thuis
maar alles wat ik kan
is je wat ruimte en stenen geven.
Het huis
zul je zelf
moeten bouwen,
maar ik beloof je
dat ik op bezoek kom.

Ik wens je
een eigen leven
maar ik kan je niet meer
dan een paar ideeën geven.
De dagen
zul je zelf
moeten inkleuren,
maar ik beloof je
dat ik me laat verrassen.



Geloven doet pijn

Wat is geloven anders dan
je betrokken en verantwoordelijk voelen
bij dingen die jou niet aan gaan
maar anderen wel?

Wat is geloven anders dan
je eigen beperkingen en grenzen kennen
hoewel je meer zou willen
dan je nu kunt?

Wat is geloven anders dan
iets extra’s koken voor je dementerende moeder
en zelf verdrietig zijn
als je zoontje huilt?

Wat is geloven anders dan
er voor anderen zijn,
je eigen verhaal laten ontstaan
met en rondom de verhalen van anderen?

Geloven…
het doet vaak pijn.
Misschien dat daarom in deze tijd
mensen minder (willen) geloven?



Kleingoed

Een woord
niet gehoord
maar goed bedoeld
gaat niet verloren.
Ooit komt het
bij je terug en
zul je denken:
‘Waar heb ik dit
eerder gehoord?’

Een glimlach
niet gezien
blijft een glimlach
in je geheugen.
Ooit komt die
weer bovendrijven
in je herinnering
en zul je lachen
om je eigen glimlach.

Want wat goed is
hoeft niet groot te zijn
om behouden te blijven
in de tijd.



Een uitgelezen kans

Een dag dat je niet hebt gezien
hoe mooi de wereld is geworden,
een dag dat je niet de lucht
van vrijheid hebt ingeademd,
een dag dat je niet hebt laten horen
hoeveel je van de mensen houdt:

zo’n dag is een gemiste kans.

Een dag dat je nog niet hebt gezien
hoe mooi de wereld is geworden,
een dag dat je nog niet de lucht
van vrijheid hebt ingeademd,
een dag dat je nog niet hebt laten horen
hoeveel je van de mensen houdt:

zo’n dag is een uitgelezen kans:

om te zien hoe mooi de wereld is geworden
om de lucht van vrijheid in te ademen
om te laten horen hoeveel je van de mensen houdt.



Als ik mezelf geef

Als ik mijn handen geef
aan mensen die zich geen raad weten:
zouden ze dan weer kunnen bouwen
aan een wereld waarin het goed leven is?

Als ik mijn ogen geef
aan mensen die het niet meer zien zitten:
zouden ze dan weer op en vooruit durven te kijken
naar de horizon en daaraan voorbij?

Als ik mijn voeten geef
aan mensen die niet verder kunnen:
zouden ze dan weer opstaan en op weg gaan
naar hun levensdoel, waar dan ook?

Als ik mijn oren geef
aan mensen die niet aangesproken worden:
zouden ze dan weer hun naam horen
in de verhalen die dagelijks worden verteld?

Als ik mijn stem geef
aan mensen die niet worden gehoord:
zouden ze dan weer gaan spreken en zingen?

Als ik mezelf geef
zou ik dan de mens zijn
die ik zou moeten zijn?



Anders zijn is moeilijk

Wat is het toch moeilijk
om anders te zijn.
Wat is het toch moeilijk
om je niet te laten leiden
door de verwachtingen
die andere mensen van je hebben.

Wat is het toch moeilijk
om anders te zijn.
Wat is het toch moeilijk
om je niet te storen
aan wat andere mensen
van je denken en over je zeggen.

Wat is het toch moeilijk
om anders te zijn.
Wat is het toch moeilijk
om je eigen plan te trekken
en je eigen weg te gaan –
niet die van anderen.



Als er een tijd is

Als er een tijd is
om vrij te zijn,
dan is er ook een tijd
om aan het werk te gaan.

Als er een tijd is
om op adem te komen,
dan is er ook een tijd
om je in te spannen.

Als er een tijd is
om het rustig aan te doen,
dan is er ook een tijd
om op je tanden te bijten.

De dingen laten gebeuren
en zien hoe het gaat,
of de eersten zijn die…



Eén ding

Mijn armen zijn te klein
om alle mensen vast te houden,
mijn voeten doen te veel pijn
om de hele aarde rond te gaan.

Mijn hart kan het niet aan
om het leed van anderen te dragen,
mijn hoofd zit veel te vol
om aan iedereen te kunnen denken.

Maar als ik hier één ding zeg,
bijvoorbeeld dat ik geloof
in de kracht en goedheid van mensen,
en als jij dit doorvertelt

dan klinkt het morgen overal
in steden en woestijnen:
‘Heb jij het ook gehoord
dat mensen goed en sterk zijn?’



Luister maar…

Vandaag wil ik geloven
dat in iedereen
een stukje geschiedenis leeft.
Oude verhalen over ’t leven
klinken door in je woorden:
luister maar…

Vandaag wil ik geloven
dat in iedereen
een stukje onsterfelijkheid huist.
Je hebt jezelf niet bedacht,
door Iets of Iemand ben je geroepen:
luister maar…

Vandaag wil ik geloven
dat uit iedereen
een stukje toekomst voortkomt.
In wat je doet en niet doet,
in wat je zegt en niet zegt:
luister maar…



Het mooiste zonnelied
(Bij het overlijden van paus Franciscus, 21 april 2025.)

Uw schepping is een lied
dat ons haar schoonheid biedt,
het mooiste zonnelied
dat ooit bestaat.

De sterren, zon en maan
getuigen van uw Naam,
zoals ons klein bestaan
in U ontspringt.

De aarde in uw hand,
uw vol-van-liefde hand
is water, lucht en land
voor al wat leeft.

De mensen naar uw beeld,
wij één voor één gewild
opdat eenieder deelt
in waardigheid.

Maar aan de zijkant gaan
die in de schaduw staan,
Gij spreekt de mensheid aan
om recht te doen.

Gij die ons leven kent,
Gij die met mensen bent
maak ons tot instrument
van vrede weer.

Doordring ons met uw macht:
leid ons met stille kracht
doorheen de donkere nacht
van deze tijd.

Gij die zijt, Gij die blijft,
in ons uw handschrift schrijft,
Gij die uw schepping blijft
tot aan het eind.

Uw schepping is een lied
dat ons haar volheid biedt,
het mooiste zonnelied
tot aan het eind.



De wereld omarmen

Ik wil de wereld wel omarmen,
verlichten wil ik ieders pijn,
de winters met mijn hoop verwarmen.
Waar dood heerst wil ik leven zijn.

Ik wil de machten confronteren,
naast rechtelozen wil ik staan.
Ik wil de rechterwang toekeren,
de weg van vluchtelingen gaan.

Ik wil genezen, wonden helen,
een haven en een toevlucht zijn,
mijn huis en brood en water delen,
voor kinderen vader, moeder zijn.

Ik wil bekeren, inspireren.
Ik wil ópstaan, ik wil vóórgaan.
Het wonder wil ik zien en leren
te doen wat Hij heeft voorgedaan.

Ik wil meer dan ik kan bereiken
maar spreken blijft die stem in mij
om niet van onrecht weg te kijken.
Ik wil een vredestichter zijn.



Van onschatbare waarde

Je bent van de zon
je bent van de aarde
je bent van het water
je bent van het vuur.
    Je bent in dit leven
    een stukje natuur
    van onschatbare waarde.

Dit lichaam van ons:
wij dragen de sporen
van duizenden eeuwen
in wie wij zijn mee.
    De taal van de aarde
    de stem van de zee
    zijn in mensen te horen.

De schepping zijn wij,
verwant en verweven
met sterren, planeten
met onkruid, insect.
    Wij zijn met bewustzijn
    tot leven gewekt
    aan de wereld gegeven.



Fragment

Ergens bloeien bloemen,
er is niemand die het ziet.
Toch kleuren zij en geuren
in een onbekend gebied.
Denk dat je alles kent?
Het is niet meer dan een fragment.

Ergens zingen vogels,
er is niemand die het hoort.
Toch fluiten zij en vliegen
ongedwongen, ongestoord.
Denk je dat je alles kent?
Het is niet meer dan een fragment.

Ergens zwemmen vissen
in een koele waterstroom,
ergens groeien vruchten
aan een schaduwrijke boom.
Denk je dat je alles kent?
Het is niet meer dan een fragment.

Ergens kruipen diertjes
vlug of traag dicht bij de grond –
overal is leven
ook waar je niet kijkt of komt.
Denk je dat je alles kent?
Het is niet meer dan een fragment.



Wat je ook doet vandaag

Wat je ook doet vandaag
doe het bewust: vanuit ’t besef
dat je het leven
niet zelf hebt bedacht, maar
dat het je gegeven is –
ook deze dag.

Wat je ook zegt vandaag
denk erover na: als mens
tussen medemensen,
en als medemens
tussen mensen –
ze horen je.

Wat je ook ziet vandaag
sta erbij stil: geniet
van ’t mooie om je heen
en ga niet te snel voorbij
aan wat je liever niet wilt zien –
ook dat gebeurt.



Verstopte neus

Een aardige en lieve hond,
die kon zijn etensbak niet vinden.
Hij liep en snuffelde in het rond,
hij leek voorwaar wel op een blinde.

Zijn honger werd niet meer maar minder:
het beestje, dat was niet gezond!
Hij had van een verkoudheid hinder.
Wist jij dat zoiets ook bestond?

Mensen zijn in deze tijd
God al enkele jaren kwijt
omdat ‘het christendom niet klopt’.

God is niet verdwenen maar
– ook al klinkt het misschien raar –
hun neus voor God, die is verstopt.



Kleur in je leven

Kon ik een beetje verdriet
van je wegnemen:
ik zou het meteen doen.

Kon ik iets overnemen
van de last van je schouders:
je zou verbaasd zijn hoe sterk ik ben.

Kon ik je morgen
meer vertrouwen en zekerheid geven:
ik zou het vandaag nog doen.

Kon ik je vrolijk maken
met een paar woorden:
ik zou geen minuut meer stil zijn.

Ik geef je in gedachten een bloem
zodat er meer kleur komt
in jouw en in mijn leven…



Elke dag een nieuw gedicht

Het leven is niet te verklaren
alle wetenschap ten spijt.
Al wat we doen, is leven ervaren
samen en in eenzaamheid.

Ik voel ons méér dan exemplaren
van een menselijke soort.
Zo wil ik jou, mij niet verklaren.
Jij verdient een beter woord.

Ik wil je noemen zoals ik het zie,
niet in de woorden van biologie.
Veel liever ben ik met jou poëzie.

De tijd schrijft elke dag een nieuw gedicht.
Als leven schaduw is, ben jij het licht:
je ogen geven God vandaag gezicht.



Het liefste van alles

Liever
uitgelachen worden
(ook al is het vervelend)
dan niet gezien worden
(want dat is nog vervelender).

Liever
gepest worden
(ook al doet het pijn)
dan niet gezien worden
(want dat doet nog meer pijn).

Maar het liefste van alles
geaccepteerd worden.



Als een gewone dag een opgave wordt

Als zonnestralen
je niet meer
vanzelfsprekend bereiken
en een gewone dag
een opgave wordt –

als herinneringen
in je rugzak
zware stenen zijn
en elke stap
je moeite kost –

als deuren
muren zijn geworden
waar je niet doorheen
maar steeds weer
tegenaan loopt –

hoop ik
dat er iemand
in je leven komt
die je weer meeneemt.