Om vergeving
Ik weet en geef het toe
Ik weet en geef het toe
dat ik een mens ben die fouten maakt,
soms bewust, vaker onbewust.
Ik weet en geef het toe
dat ik iets minder aan mezelf
en iets meer aan anderen mag denken:
er zijn veel mensen
die het minder goed hebben.
Ik weet en geef het toe
dat ik af en toe te makkelijk denk,
dat ik wel zeg dat ik niets kan doen
maar daar niet echt over nagedacht heb.
Ik weet dat ik niet de enige ben.
Zo zijn mensen: niet perfect,
maar hopelijk wel de moeite waard.
Laat mij je leven delen
Als ik de pijn van een ander
niet voelde als mijn pijn,
als ik mijn vreugde niet de vreugde
van een ander wilde laten zijn,
als ik de wereld
buiten mij wilde houden,
als ik zelf niet in de wereld wilde zijn
vraag ik je om me te vergeven:
laat mij weer je leven delen
en deel het leven dat ik ben.
Elkaar en onszelf vergeven
Iedereen draagt wel herinneringen
en ervaringen met zich mee
die je liever zou willen vergeten:
laat ze los…
Als wij elkaar vergeven,
dan vergeven wij ons zelf.
Wie maakt nooit fouten?
Wie heeft nooit iets gedaan of gezegd
waar je achteraf spijt van hebt?
Accepteer het…
Als wij ons zelf vergeven,
dan vergeven wij elkaar.
Er komt zoveel op me af
Er komt zoveel op me af.
Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat
is er zoveel waar ik aan moet denken.
Er komt zoveel op me af,
er is zoveel wat ik moet doen.
Is het ene werk klaar
wacht weer iets anders.
Er komt zoveel op ons af.
Je moet met zoveel dingen
tegelijk rekening houden,
dat wij elkaar soms niet meer zien.
Er komt zoveel op me af
dat ik vaak niet de tijd vind
om stil te worden
voor het wonder dat het leven is,
dat ik te weinig de ruimte zoek
om geraakt te worden
door het mysterie van het leven
dat zich voor ons uitstrekt.
Vergeef het mij en
breng mij tot rust.
Wie vraagt zich nooit af
Wie vraagt zich nooit af:
‘Doe ik het goed?
Ben ik wel wie ik wil zijn?’
Wie denkt nooit bij zichzelf:
‘Vinden mensen mij aardig?
Of vinden ze wat ik doe raar?’
Deze gedachten kunnen ons prikkelen:
nadenken over jezelf kan geen kwaad,
maar ze kunnen ons ook onvrij maken
zodat we onzeker worden.
Ergens is Iemand die weet
wat ons bezighoudt en verontrust:
die ons accepteert hoe we zijn,
met onze vrijheden en onvrijheden,
met onze beperkingen en mogelijkheden.
Als ik je niet kende
Als ik je niet kende
of niet wilde kennen…
Als ik je niet zag
of niet wilde zien…
Als ik je niet hoorde
of niet wilde horen…
Als ik je niet begreep
of niet wilde begrijpen…
Zo bedoelde ik het niet: geloof me.
Ik wil het anders, ik wil het beter
maar ik kan dat niet alleen.
Thuiskomen
Hoe vaak
gaan we niet aan elkaar voorbij,
lopen we een ander liever omver
dan hem of haar de ruimte te geven?
Dit is het moment:
een nieuwe kans
om elkaar in de ogen te kijken,
om thuis te komen bij elkaar.
Hoe vaak
ga je niet aan jezelf voorbij,
ga je op in de verwachtingen
van anderen, zonder je af te vragen
wat je zelf wilt?
Dit is het moment:
een nieuwe kans
om je hart te laten spreken,
om thuis te komen bij jezelf.
Hoe vaak
ga je niet aan het leven voorbij,
denk je de zin gevonden te hebben
terwijl de vragen en twijfels alleen
maar toenemen?
Dit is het moment:
een nieuwe kans om uit te huilen
en opnieuw te beginnen,
om thuis te komen in het leven.