Even stil voor de mensen,
alles wat hen overkomt.
Even stil om te bidden:
word gelukkig, blijf gezond…
Even stil voor de mensen
ziek van pijn, ziek van verdriet.
Even stil om te bidden:
denk aan hen, vergeet ze niet…
Even stil voor de mensen
die nu leven in het Licht.
Even stil om te bidden:
noem hun naam, zie hun gezicht…
(hier kunnen namen
van dierbaren worden genoemd)
Dank voor hun bestaan tot
wij elkaar weerzien
in de handen van God.
(Wij zingen dit lied vaak
als overgang van voorbede naar tafelgebed:
een goed moment om alle intenties samen te delen
als uiting van verbondenheid over grenzen heen.)
igt een man op de grond
hij is geslagen, gewond.
Wie zal, wie kan, wie wil hem helpen?
Let op, daar komt iemand aan.
Zou hij de man helpen staan?
Nee, hij loopt door, dat is grof!
Hij ziet hem niet of doet alsof:
‘Geen tijd! Ik moet nog zoveel
’t is niet dat ik het niet wil.’
Er ligt een man op de grond…
Een tweede man komt voorbij.
Hij draait zijn hoofd iets opzij.
Als hij het slachtoffer ziet
denkt hij ‘Ik help hem toch maar niet.
Ik heb geen EHBO,
ik kan niet helpen of zo.’
Er ligt een man op de grond…